ಇಟ್ಟಿಗೆಯ ಒಲೆಯ ಪಿಜ್ಜಾ ಸವಿ,
ಅವಳ ಬೆರಳಲಿ ಹಿಟ್ಟಿನ ಧವಿ,
ಅವನ ಕಣ್ಣಲಿ ಬೆಂಕಿಯ ಲವಿ,
ಹಸಿವು ಬೇರೆ ಅದು ಮೌನದ ರವಿ.

ಕಾಫಿ ಮುಗಿಲಲಿ ಕಹಿಯ ನೆರಳು,
ಮಾತುಗಳಾಡದೆ ಮನದ ಉರಳು.
“ನೀನು ಪ್ರಥಮನಲ್ಲ” ಎಂದಳು ಮೊರಳು,
ಅವನ ಕೈಯಲಿ ನಡುಗಿತು ಲೋಟದ ಹರಳು.

“ಹಾಗಾದರೆ ನಾನಾರು?” ಎಂದನು ಅದಿರು,
“ಸಾಬೀತು ಮಾಡು” ಎಂದಳು ಬೆದಿರು.
ಹೋಟೆಲ್ ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚಿತು ಭದ್ರ,
ಅಲ್ಲಿ ಶುರುವಾಯಿತು ಪ್ರೀತಿಯ ಸುದ್ದರ.

ಬಟ್ಟೆಗಳು ಉದುರಿದವು ಕೆಳಗೆ,
ಅವನ ಕೈ ಹೋಯಿತು ಅವಳ ತೊಡೆಯ ಒಳಗೆ.
ಮೊದಲ ಮುಟ್ಟು ನಡುಕದ ಅಲೆ,
ಅವಳು ಮುಗ್ಗಿದಳು ಅವನ ಎದೆಯಲೆ.

ಅವನು ನುಗ್ಗಿದನು ಆಕೆಯ ಒಳಗೆ,
ನೋವಿನ ಸಿಡಿಲು, ಸುಖದ ಮೊಳಗೆ.
ಬಿಳಿ ಹಾಸಿಗೆಯಲಿ ಕೆಂಪಿನ ಗೆರೆ,
ಕನ್ಯೆಯ ರಕ್ತ ಅದು ಪ್ರೇಮದ ಸೆರೆ.

ಆ ರಾತ್ರಿ ಮುಗಿಯಿತು ಅಪ್ಪುಗೆಯಲಿ,
ನಿದ್ದೆಯ ಮಾಯೆಯಲಿ ಮುಳುಗಿದರಿಬ್ಬರಿ.
ಬೆಳಗಿನ ಕಿರಣ ಬಡಿದಾಗ ಕಿಟಕಿಯಲಿ,
ಅವಳ ಎದೆಯಲಿ ಅವನ ಕೈ ಇನ್ನೂ ಜಾರುತಲಿ.

ಎಚ್ಚರವಾಯಿತು ಮತ್ತೊಂದು ಸುಂಟರ,
ಈ ಬಾರಿ ನೋವಿಲ್ಲ, ಇರುವುದೇ ಖಂಟರ.
ಅವಳ ಸೊಂಟವನು ಬಿಗಿದು ಹಿಡಿದನು,
ಹಿಂದಿನಿಂದ ನುಗ್ಗಿ ಅವಳು ಕುಣಿದಳು ನಿಲ್ಲದನು.

ಅವನ ಸೆಳೆತ ಆಳ, ಭಾರ,
ಅವಳ ಉಸಿರು ಹೆಚ್ಚು ಸಾರ.
ಒಂದೊಂದು ಆಘಾತ, ಒಂದೊಂದು ಗೀತ,
ಹಾಸಿಗೆ ಕಂಪಿಸಿತು ಅದು ಕಾಮದ ಸಂಗೀತ.

ಮುಗಿಲು ಮುಟ್ಟುವಂತೆ ಅವಳು ಕೂಗಿದಳು,
ಅವನು ಸುರಿದನು ಅವಳು ಸುಗ್ಗಿದಳು.
ಬೆವರಿನ ಬೆಳಕಲಿ ಮುಸುಕಿದ ಇಬ್ಬರ,
ಈಗ ಪ್ರಥಮಳು ಈಗ ಪ್ರೇಮದ ಕುಬ್ಜರ.

ರಕ್ತವ ಒಣಗಿತು, ಹಾಸಿಗೆ ಹರಿದಿತ್ತು,
ಆದರೆ ಅವರ ಮನ ಈಗ ಬೆರೆತಿತ್ತು.
ಆಕೆ ನುಡಿದಳು ಮುಗುಳ್ನಗೆಯಲಿ,
“ಈಗ ನೀನೇ… ನನ್ನ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಿಯತಮನಲಿ.”